Retrospektywa podejmowania decyzji

Retrospektywa podejmowania decyzji to spojrzenie wstecz na to, jak podejmowano decyzje w danym okresie lub w odniesieniu do projektu, a nie tylko w sprawie samej pracy.

W praktyce jest to spotkanie lub rozmowa asynchroniczna, podczas której spoglądasz wstecz i zadajesz pytania, takie jak:

• Które decyzje były trafne i dlaczego?
• Kiedy zdarzyło mi się utknąć lub kręcić w kółko?
• Kto musiał zostać zaangażowany, ale nie został (lub odwrotnie)?
• Jakich informacji brakowało lub nie dostarczono na czas?
• Jak mogę podejmować w przyszłości decyzje szybciej, przejrzyściej i z większą odpowiedzialnością?

Retrospektywy podejmowania decyzji pomagają ulepszyć system decyzyjny przez objaśnienie ról (kto decyduje, a kto doradza), skrócenie pętli informacji zwrotnej i uzgodnienie konkretnych poprawek. W rezultacie przyszłe decyzje będą prawdopodobnie szybsze, bardziej przejrzyste i łatwiejsze do realizacji.

Retrospektywa podejmowania decyzji jest szczególnie pomocna, gdy dochodzi do jednej lub kilku z następujących sytuacji:

1. Jest wyraźny problem z podjęciem decyzji (np. wydała się spóźniona, odpowiedzialność była rozmyta, dokumentacja słaba, nie zaangażowano odpowiednich ludzi lub kontekst nie był jasny)
2. Po okresie, w którym podjęto kilka istotnych decyzji, takich jak ważne wydanie, sporna decyzja lub niespodziewany wynik
3. Kiedy następuje zmiana, która wpływa na decyzje, np. gdy masz nowego menedżera, przechodzisz reorganizację lub wypróbowujesz nowe ramy decyzyjne lub podejście do podejmowania decyzji

Firma Atlassian przeprowadziła próbną retrospektywę podejmowania decyzji i stwierdziła, co następuje:

• 19% wzrost zrozumienia, które decyzje podejmować niezależnie, a które wymagają zgody/zatwierdzenia;
• 72% uczestników uznało, że może zwiększyć tempo pracy;
• 60% poczyniło większe postępy w zakresie głównych priorytetów niż w typowym tygodniu;

• 85% zaleciłoby współpracownikowi przeprowadzenie audytu podejmowania decyzji.

Uczestnicy zgłosili również:

• większe zaufanie do osobistego osądu i wiedzy, kiedy „dokonać wyboru”;
• lepsze zdefiniowanie ról w odniesieniu do tego, kto odpowiada za które decyzje;
• większą samoświadomość wzorców podejmowania decyzji oraz zaangażowania interesariuszy;
• lepszą komunikację w zespole podczas omawiania decyzji i audytów;

• bliższe relacje menedżer–pracownik po udostępnieniu audytów i przekazaniu informacji zwrotnej.

Przeczytaj więcej o eksperymencie i wynikach.